خیلی سخته که در مورد همه ی فیلم هایی که می بینم، توضیح بنویسم و اینجا قرار بدم ولی خودم رو مقید کردم که این کار رو انجام بدم. تازه من می خواستم علاوه بر فیلم هایی که می بینم، فیلم هایی رو که قبلا دیدم رو هم به تدریج معرفی کنم که هنوز فرصتی برای این کار فراهم نشده. و اما فیلم هایی که هفته ی اخیر دیدم:

Black hawk down: یا سقوط شاهین سیاه راجع به یک عملیات واقعی در سومالی بین نیروهای ارتش آمریکا و برخی از تروریست های سومالیایی ست که دست بر قضا مسلمان هم هستند! این فیلم در راستای فیلم هایی ست که نگاه به اسلام رو در جهان خراب می کنند. این فیلم دو ساعت و خورده ای مربوط به گیر کردن نیروهای آمریکایی در بین سومالیایی ها و سقوط دو تا از هلیکوپترهایشان و بقیه چیزهایی است که منجر به کشته شدن 19 آمریکایی و 1000 سومالیایی می شود.

Michael Clayton: مایکل کلایتون به لابی های سیاسی و اقتصادی کمپانی های بزرگ آمریکایی بر می گردد که توضیح بیشتری لازم ندارد. همین بس که فیلم قشنگی ست و بازیگران خیلی خوبی دارد.

The Usual suspects: این فیلم عالی مظنونین همیشگی که بازی عالی تر کوین اسپیسی و داستان قشنگش یک فیلم جنایی کامل رو ترتیب دادند که به هر فیلم دوستی توصیه دیدنش را می کنم.

The aviator:از هوانورد اسکورسیزی خیلی تعریف نشنیده بودم ولی مشتاق بودم آن را ببینم و دیدم. آدم های بزرگ کوچکترین کارهاشان هم بزرگ است. فیلم قصه ی یک فیلمساز هالیوودی خیلی پولدار است که عاشق هواپیماست و در کنار فیلمسازی به هواپیماسازی هم می پردازد. یک فیلم پر خرج و خوش ساخت که با ندیدنش یک جای کار می لنگد.

Before the devil Knows You`re  Dead: قبل از این که شیطان بفهمد مرده اید را سیدنی لومت کارگردان شهیر( نه شهید!) در هشتاد و چند سالگی کار ساخته ولی هیچ نشانی از پیری در فیلم دیده نمی شود. این فیلم یک قصه ی پیچ خورده ی جنایی ست که در رده بندی های فیلم های متوسط قرار می گیرد ولی حقیقتا فیلم خوبی ست.

The Pianist: یعله دوستان با یک فیلم هلوکاستی دیگر طرف هستیم که می گوید ما یهودیان بیچاره ایم! این فیلم را رومن پولانسکی ساخته و تلویزیون هم پخشش کرده( برخی فیلم های بالا را هم همین طور) راجع به مصائب یک موزیسین لهستانی و یهودی در جریان جنگ جهانی دوم است. فیلم خوش ساخت است ولی به نظر من فاصله ی قابل ملاحظه ای با هم رده هایش در این ژانر تخصصی( جنگ - ضد یهود) دارد.

Dog day afternoon: یک فیلم دیگر از سیدنی لومت، ساخته شده در سال 1975 . حتما شما تعریف فیلم بعداز ظهر سگی را شنیده اید. یک بار شنیدم شایعه شده بود که آژانس شیشه ای را حاتمی کیا از روی این فیلم کپی کرده که البته چیزی بیشتر از یک شایعه نبود. فیلم راجع به بانک ربایی است، همین. فیلم نامه ی این فیلم همیشه به عنوان یک فیلمنامه ی آموزشی در کتاب های فیلمنامه نویسی مطرح بوده است.

Cinema paradiso: همیشه فیلم هایی که خود سینماگران راجع به سینما می سازند دیدنی اند. این فیلم که تورناتوره ی 54 ساله در 32 سالگی اش به عنوان دومین فیلمش در سال 1988 ساخته ، فیلمی دیدنی و بزرگوار است. این فیلم سه ورژن داره که دو ساعته، دو ساعته و نیم و سه ساعته هستند. من ورژن  کامل که در سال 2000 منتشر شده را دیدم. فیلم راجع به زندگی یک بچه ی عاشق سینما، ارتباطش با آپارتچی سینما، بزرگ شدنش، علاقه اش به دختر به مورد علاقه اش و کارگردان شدنش است. ندیدن این فیلم مساوی است با ندیدن بهترین اثر یکی از بهترین کارگردان های غیر آمریکایی دنیا.